Haringvreter

Haringvreter

(Walcheren)

  • Bos
  • Buitendijks
  • Grasland
  • Meer

Beschrijving

Haringvreters. Zo werden de zeehonden vroeger door de vissers genoemd. Zeehonden lagen te rusten op wat toen nog een zandplaat in de zee was. Na de afsluiting van het Veerse Meer in 1961 viel de plaat droog en werd er bos ingeplant. Nu is ‘De Haringvreter’ een open en uitgestrekt gebied waar veel vogels overwinteren. Maak een vaartocht mét een excursie naar het eiland ‘de Haringvreter’ én vergeet de verrekijker niet!

De meest opvallende verschijning op de Haringvreter zijn de damherten, die er sinds een tiental jaren grazen. Daarnaast broedt er bruine kiekendief en is de plaat in de winter een slaapplaats van duizenden ganzen en een tiental blauwe kiekendieven.

In het bos broeden onder meer havik en groene specht en bij de werkschuur de kerkuil. Rondom en op de Haringvreter overwinteren onder meer brandganzen, kolganzen, blauwe kiekendieven, brilduikers, middelste zaagbekken en smienten.

Aan het Veerse Meer gelegen slikranden zitten regelmatig groepen tureluurs, wulpen, plevieren en andere steltlopertjes. Bijzonder is het voorkomen van de noordse woelmuis.
 
De graslanden staan bekend om hun orchideeën en aan de randen zijn zilte zegge, tengere rus en zeegroene zegge bijzondere verschijningen.
Het bos van ca 20 ha bestaat grotendeels uit zomereik en veldiep. Voorts vormen meidoorn, gelderse roos, spaanse aak, sleedoorn en vlier de struiklaag..

Omgeving

Ligging

  • Beschermd natuurgebied/landschap
  • Bij/aan een meer

Kenmerken

Capaciteit

100

Algemeen

Staatsbosbeheer
  • Bos
  • Grasland
  • Meer
  • Slik/Plaat
  • Weide
  • Buitendijks

Voorwaarden

  • Honden (aangelijnd) toegestaan
  • Openbaar toegankelijk
  • Excursies in het gebied
  • Loslopende koeien of paarden aanwezig
In de maanden juni, juli , augustus en september worden excursies georganiseerd vanuit Veere (zie de brochure of www.rederij-dijkhuizen.nl ). Honden zijn niet toegestaan in beweid gedeelte.

Toegankelijkheid

Deels
  • Geschikt voor mindervaliden
Het eiland kan alleen bereikt worden met een boot. Er zijn twee voor het publiek toegankelijke steigers. In het gebied zijn enkele wandelpaden aangelegd. De paden zijn vaak drassig en ruig, dus: stevige schoenen worden aanbevolen!